De Broglie Dalgası

Elektromanyetik ışımanın kendine has bir doğası vardır. Dalga özelliklerinin yanı sıra sanki bir parçacıkmış gibi davranıyorlar. Hayatımızda daha önce hiç görmemiş olduğumuz bir olgu! Hareket eden bir kütle bazı yönleriyle, sanki bir dalgaymış gibi davranır. Bir elektron, hatta her şey dalgalar gibi davranır! Bu dalganın bir çeşidi de elektromanyetik dalgadır. Bu tür dalgaların dalga boyu (λ=h/m.v ) cismin kütlesi ve hızıyla ters orantılıdır. Kütle artıkça dalga boyu kısalır. Bu kurama göre her taneciği takip eden bir dalga vardır ve taneciği hareket halindeyken yönlendire bilir. bunu fark eden ilk kişi bir Fransız, Louis Victor De Broglie’idir.bu yüzden bu dalgalara De Broglie dalgaları denir. Daha sonra Max Born De Broglie dalgaların fiziksel bir dalga olmadığını bir olasılık dalgası olması gerektiğini ortaya koyarak 1954‘te bu çalışmasından dolayı Nobel ödülü aldı. Buna göre dalganın güçlü olduğu yerde yüksek olasılıkla, zayıf olduğu yerde düşük olasılıkla bulunur.
Amerikan bilim adamı Richard Feynman tarafından bu dalga-parçacık ikilemine güzel bir yaklaşım yapılmıştır: Hiçbir parçacık bir A noktasından bir B noktasına tek bir düz yoldan gitmez, ama parçacığın A 'dan B 'ye aynı anda olası her yoldan gittiği var sayılır. Yani bu demek olur ki parçacığın hiçbir kesin geçmişi yoktur. Bu düşünce tarzının adı Geçmişler Toplamı'dır. Bunu akılda canlandırmak çok zordur, çünkü hayatımızda daha önce buna benzer hiçbir şey görmedik.
Elektromanyetik dalgalarda da olduğu gibi hem parçacık hem de dalga özelliği aynı anda gözlenemez.